امام جوا د جام حذفی بايرن دو سانتوس علی کريمی

پس از آسيب ديدگي ناگهاني "خوليو دوس سانتوس" بازيكن تازه وارد ولفسبورگ، سران اين تيم آلماني به دنبال يافتن يك بازيساز ديگر براي نيم فصل دوم بوندسليگا هستند.

 دوس سانتوس كه در نخستين تمرين‌اش با ولفسبورگ دچار شكستگي استخوان شد تا هفتاد روز نمي‌تواند باشگاه جديدش را همراهي كند. براي همين هم "كلاوس اوگن تالر" سرمربي ولفسبورگي‌ها در پي بازيكن طراح براي ميانه ميدان خود مي‌گردد.

اوگن تالر پيش از بازي جام حذفي در اين باره گفت دوست نداريم بازي‌هاي دور برگشت را بدون اين بازيكن آغاز كنيم. مي‌خواهيم در پنج هفته پيش رو بازار نقل و انتقالات را زير نظر بگيريم و ببينيم كدام بازيكن مي‌تواند براي ما جالب باشد

مدير ولفسبورگ هم اميدوار است بتواند در فصل نقل و انتقالات بازيكن مورد نظر سرمربي تيمش را بيابد.

به نوشته‌ي سايت آلماني Newsklick ، علي كريمي، بازيكن ايراني خط مياني بايرن يكي از نامزدهاي احتمالي اين پست است. نيكمت نشيني‌هاي پي در پي كريمي شايعه حضورش در ولفسبورگ را تقويت مي‌كند. چه اين كه دس سانتوس و كريمي در بايرن شرايط مشابهي داشتند.

البته كلاوس فوكس - مدير ولفسبورگ احتمال آمدن اين بازيكن به تيمش را در سال جاري دور از ذهن دانست. او گفت قرار نيست عجله كنيم. به علاوه اين كه در اين زمان به ندرت مي‌توان به آنچه مي‌خواهي دست يابي، چون بيشتر مربيان در مرخصي پايان سال به سر مي‌برند

دس سانتوس كه روز دوشنبه هفته گذشته با قراردادي قرضي و تا پايان بازي‌هاي اين فصل بوندسليگا به ولفسبورگ پيوسته بود، در نخستين جلسه تمرين آسيب ديد و تا ده هفته نمي‌تواند تيمش را همراهي كند.

فوكس پس از سه بار گفت‌وگو با پزشكان بايرن درباره دوس سانتوس گفت به اعتقاد ما او نمي‌تواند ما را در دور برگشت بازي‌ها ياري كند

فوكس درباره‌ي شرايط كنوني دوس سانتوس هم گفت او پس از انجام عمل جراحي در مونيخ به كشورش، پاراگوئه، بازگشت. او بسيار افسرده است چرا كه تازه از پيوستن به جمع ما خوشحال شده بود. براي او متاسفم چرا كه او نمي‌تواند اميد هواداران ما را برآورده كند

آلفردو هندوزا، مدير برنامه‌هاي اين بازيكن هم دراين باره گفت خوليو دوست دارد تا هر چه سريع‌تر بهبود پيدا كند و به ولفسبورگ كمك كند

 

 

 

تيم بايرن مونيخ با قبول شكست از تيم آلمانيا آخن از دور مسابقات فوتبال جام حذفي باشگاه‌هاي آلمان حذف شد.

تيم بايرن مونيخ چهارشنبه‌شب در مرحله يك شانزدهم نهايي اين مسابقات در زمين تيم آلمانيا آخن با نتيجه ‪۴‬ بر ‪ ۲‬مغلوب شد و از دور مسابقات كنار رفت.

هاشميان كه مدت‌هاست از ناراحتي كمر خود رنج مي‌برد نتوانست، هانوفر را در بازي چهارشنبه شب جام حذفي آلمان برابر دويسبورگ دسته دومي همراهي كند. هانوباليچ در دومين دقيقه از وقت‌هاي اضافه‌ي نيمه نخست بازي روي پاس يانكوف تك گل «قرمزها» را به ثمر رساند. باليچ بهترين بازيكن اين ديدار نيز شناخته شد.

ديتر هكينگ، سرمربي هانوفر گفت تنها انتقادي كه به تيم من وارد است آن است كه ما در نيمه نخست بايد با گل‌هاي زيادي از حريف پيش مي‌افتاديم. ما بسيار پرجنب و جوش بازي كرديم و فرصت‌هاي زيادي هم براي خودمان پديد آورديم. در نيمه نخست، دويسبورگي‌ها را در نيمه زمين خودشان اسيركرديم. اما در نيمه دوم آنها توانستند بازي را به تعادل بكشانند. در مجموع ورودي شايسته به مرحله يك چهارم نهايي داشتيم. از تيم بايد تعريف كنم.آنها بار ديگر تمام تلاش خود را به كار بستند. براي مرحله بعد اين رقابت‌ها هم نمي‌توانيم انتظار حريف دلخواهي را داشته باشيم. ما مي‌توانيم در خانه و بيرون خانه پيروز شويم. از هوادارانمان هم سپاسگزاري مي‌كنم. با چهل هزار حامي برابر تيمي از دسته دوم بازي كردن، بي‌نظير است

در ساير ديدارهاي ديشب نتايج زير به دست آمد:
گروتر فورث ۱ وولفسبورگ ‪۳‬
هانوفر ۱ دويسبورگ ۰
كيكرز اوفن باخ ‪ ۲‬واكر بروگهاوسن ۱

 

 

نگاهی به زندگانی امام جواد علیه السلام

آگاهیهای تاریخی درباره زندگی امام جواد علیه السلام چندان گسترده نیست؛ زیرا افزون بر آن که محدودیتهای سیاسی همواره مانع از انتشار اخبار مربوط به امامان معصوم علیه السلام می گردید، تقیه و شیوه های پنهانی مبارزه که برای " حفظ امام و شیعیان از فشار حاکمیت" بود، عامل مؤثری در عدم نقل اخبار در منابع تاریخی است. افزون بر آن، زندگی امام جواد علیه السلام چندان طولانی نبوده است که اخبار فراوانی هم از آن در دسترس ما قرار گیرد.

و نیز گفتنی است، زمانی که امام رضا علیه السلام به خراسان برده شد، هیچ یک از اعضای خانواده خود را به همراه نبرد و در آنجا تنها زندگی می کرد. و از اخبار مربوط به شهادت امام رضا علیه السلام چنین بر می آید که امام جواد علیه السلام آن هنگام در مدینه اقامت داشت و تنها برای غسل پدر و اقامه نماز به آن حضرت در طوس حضور یافت.

هنگامی که مأمون بعد از شهادت امام رضا علیه السلام در سال 204 به بغداد بازگشت، از ناحیه حضرتش اطمینان خاطر پیدا کرده بود، ولی این را می دانست که شیعیان پس از امام رضا علیه السلام فرزند او را به امامت خواهند پذیرفت و در این صورت خطر همچنان بر جای خود خواهد ماند. او سیاست کنترل امام کاظم علیه السلام توسط پدرش را- که او را به بغداد آورده و زندانی کرده بود- به یادداشت و با الهام از این سیاست، همین رفتار را با امام رضا علیه السلام در پیش گرفت، ولی با ظاهری آراسته و فریبکارانه، به گونه ای که می کوشید نه تنها در ظاهر امر مسأله زندان و مانند آن در کار نباشد، بلکه با برخورد دوستانه، چنین تبلیغ شود که او علاقه و محبت ویژه نیز به ایشان دارد. اینک نوبت امام جواد علیه السلام فرا رسیده بود تا به نحوی کنترل شود. مأمون برای انجام این هدف، دختر خود را به عقد وی درآورد و او را داماد خود کرد. از همین رهگذر بود که مأمون به راحتی می توانست از طرفی امام را در کنترل خود داشته باشد و از طرف دیگر آمد و شد شیعیان و تماس های آنان را با آن حضرت زیر نظر بگیرد.

بر اساس برخی نقلها، مأمون پس از ورود به بغداد- در سال204- بلافاصله امام جواد علیه السلام را از مدینه به بغداد فراخواند.(1) افزون بر این، مأمون متهم بود که امام رضا علیه السلام را به شهادت رسانده است. اکنون می بایست با فرزند وی به گونه ای رفتار کند که از آن اتهام نیز مبرّی شود.

از روایتی که شیخ مفید از ریان بن شبیب نقل کرده، چنین بر می آید: موقعی که مأمون تصمیم به ازدواج ام فضل با امام جواد علیه السلام گرفت، عباسیان برآشفتند؛ زیرا ترس آن داشتند که پس از مأمون، خلافت به خاندان علوی برگردد، چنانکه درباره امام رضا علیه السلام هم به سختی دچار همین نگرانی شده بودند.(2) ولی به طوری که از دو روایت فوق برمی آید، آنان مخالفت خود را به گونه دیگری وانمود کرده و گفتند: دختر خود را به ازدواج کودکی درمی آورد که :" لَم یتَفَقَّهُ فی دینِ الله ولا یعرف حلاله من حرامه ولا فرضاً من سنّته"؛کودکی که تفقه در دین خدا ندارد، حلال را از حرام تشخیص نمی دهد و واجب را از مستحب باز نمی شناسد.

مأمون در مقابل این برخورد، مجلسی برپا کرد و امام جواد علیه السلام را به مناظره علمی با یحیی بن اکثم، بزرگترین دانشمند و فقیه سنی آن عصر، فراخواند تا بدین وسیله مخالفان و اعتراض کنندگان عباسی را به اشتباه خود آگاه کند.(3) این در حالی بود که بنا به این دو روایت، هنگام عقد ازدواج ام فضل با امام جواد علیه السلام هنوز به آن حضرت " صبی" اطلاق می شده است.

مكتب علمى امام جواد علیه السلام

مى‏دانیم كه یكى از ابعاد بزرگ زندگى ائمه ما، بعد فرهنگى آنها است. این پیشوایان بزرگ هركدام درعصر خود فعالیت فرهنگى داشته در مكتب خویش شاگردانى تربیت مى‏كردند و علوم و دانشهاى خود را توسط آنان در جامعه منتشر مى‏كردند، اما شرائط اجتماعى و سیاسى زمان آنان یكسان نبوده است، مثلا در زمان امام باقرعلیه السلام و امام صادق علیه السلام شرائط اجتماعى مساعد بود و به همین جهت دیدیم كه تعداد شاگردان و راویان حضرت صادق علیه السلام بالغ برچهارهزارنفر مى‏شد، ولى از دوره امام جواد تا امام عسكرى علیه السلام به دلیل فشارهاى سیاسى و كنترل شدید فعالیت آنان از طرف دربار خلافت، شعاع فعالیت آنان بسیار محدود بود و ازاین‏ نظر تعداد راویان و پرورش یافتگان مكتب آنان نسبت ‏به زمان حضرت صادق علیه السلام كاهش بسیار چشمگیرى را نشان مى‏دهد. بنابراین اگر مى‏خوانیم كه تعداد راویان و اصحاب حضرت جوادعلیه السلام قریب صد و ده نفر بوده‏اند (4) و جمعا 250 حدیث از آن حضرت نقل شده (5) ، نباید تعجب كنیم، زیرا از یك سو، آن حضرت شدیدا تحت مراقبت و كنترل سیاسى بود و از طرف دیگر، زود به شهادت رسید و به اتفاق نظر دانشمندان بیش از بیست و پنج‏ سال عمر نكرد!

درعین حال، باید توجه داشت كه در میان همین تعداد محدود اصحاب و راویان آن حضرت، چهره‏هاى درخشان و شخصیتهاى برجسته‏اى مانند: على بن مهزیار، احمد بن محمد بن ابى نصر بزنطى، زكریا بن آدم، محمد بن اسماعیل بن بزیع، حسین بن سعید اهوازى، احمد بن محمد بن خالد برقى بودند كه هر كدام در صحنه علمى و فقهى وزنه خاصى به شمار مى‏رفتند، و برخى داراى تالیفات متعدد بودند.

از طرف دیگر، روایان احادیث امام جوادعلیه السلام تنها در محدثان شیعه خلاصه نمى‏شوند، بلكه محدثان و دانشمندان اهل تسنن نیز معارف و حقایقى از اسلام را از آن حضرت نقل كرده‏اند. به عنوان نمونه «خطیب بغدادى‏» احادیثى با سند خود ازآن حضرت نقل كرده است. (6) هم چنین حافظ «عبد العزیز بن اخضر جنابذى‏» در كتاب «معالم العترة الطاهرة‏» (7) و مؤلفانى نیز مانند: ابو بكر احمد بن ثابت، ابواسحاق ثعلبى، و محمد بن مندة بن مهربذ در كتب تاریخ و تفسیر خویش روایاتى از آن حضرت نقل كرده‏اند. (8)

نحوه شهادت حضرت

درباره آمد و شد امام در مدینه و احترام مردم نسبت به آن حضرت، اطلاعات مختصری در پاره ای از روایات آمده است.(9)

فراخوانی آن حضرت به بغداد، در سال 220، توسط معتصم عباسی، آن هم درست در همان اولین سال حکومت خود، نمی توانست بی ارتباط با جنبه های سیاسی قضیه باشد. به ویژه که درست همان سال که حضرت جواد علیه السلام به بغداد آمد، رحلت کرد؛ این در حالی بود که تنها 25 سال از عمر شریفش می گذشت. عناد عباسیان با آل علی علیه السلام به ویژه با امام شیعیان که در آن زمان جمعیت متنابهی تابعیت مستقل آنها را پذیرفته بودند، شاهدی است بر توطئه حکومت در شهادت امام جواد علیه السلام. همچنین خواستن آن حضرت به بغداد و درگذشت وی در همان سال در بغداد، همگی شواهد غیرقابل انکاری بر شهادت آن بزرگوار به دست عوامل عباسی می باشد.

مرحوم شیخ مفید، با اشاره به روایتی درباره مسمومیت و شهادت امام جواد علیه السلام، رحلت آن حضرت را مشکوک دانسته است.(10) بنا به روایت مستوفی، عقیده شیعه بر این است که معتصم آن حضرت را مسموم نموده است.(11)

پاره ای از منابع اهل تسنن، اشاره بر این دارند که امام جواد علیه السلام به میل خود و برای دیداری از معتصم عازم بغداد شده است.(12) در حالی که منابع دیگر، حاکی از آنند که معتصم به ابن زیات مأموریت داد تا کسی را برای آوردن امام به بغداد بفرستد.(13) ابن صبّاغ نیز با عبارت" اِشخاص المعتصم له من المدینة"(14) این مطلب را تأیید کرده است.

مسعودی روایتی نقل کرده که بنابر آن، شهادت آن حضرت به دست ام فضل، در زمانی رخ داده که امام از مدینه به بغداد نزد معتصم آمده بود.(15) ام فضل پس از شهادت امام، به پاس این عمل خود به حرم خلیفه پیوست.(16) این نکته را نباید از نظر دور داشت که ام فضل در زندگی مشترک خود با امام جواد علیه السلام از دو جهت ناکام مانده بود:

نخست آن که از آن حضرت دارای فرزندی نشد.

دوم آن که امام نیز چندان توجهی به وی نداشت . ام فضل یک بار (گویا از مدینه) نامه ای نگاشت و از امام نزد مأمون شکایت کرد و از این که امام چند کنیز دارد گله نمود، ولی مأمون در جواب او نوشت:

ما تو را به عقد ابوجعفر درنیاوردیم که حلالی را بر او حرام کنیم، دیگر از این شکایتها نکن.(17) به هر حال، ام فضل پس از مرگ پدر، امام را در بغداد مسموم کرد و راه یافتن او به حرم خلیفه و برخورداری از مواهب موجود در آن، نشانی از آن است که این عمل به دستور معتصم انجام شده است.(18) و بالاخره امام جواد علیه السلام به شهادت رسید و حرم مطهر ایشان در کاظمین عراق قرار دارد که ملجا و پناهگاه عاشقان ایشان است .

  
نویسنده : حميد ; ساعت ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱ دی ،۱۳۸٥